محدویت منابع فسیلی ، رشد بالای مصرف سالانه انواع انرژی در ایران، خارج شدن کشورمان از جرگه صادر کنندگان نفت از اواخر قرن حاضر و بالطبع قطع در آمدهای ناشی از صدور نفت باعث می‌شود که در صورت عدم برنامه‌ریزی و پیش‌ بینی‌های لازم روند توسعه کشور بطور جدی تحت تأثیر قرار بگیرد. عدم کارآیی فنی و اقتصادی مصرف انرژی و هدررفتن قریب به یک سوم از کل انرژی در فرآیند‌های مصرف و مشکلات فزاینده زیست محیطی ناشی از آن، ضرورت مدیریت مصرف انرژی و بالا بردن بازده و بهره‌‌ وری انرژی را در کشورمان پیش از پیش آشکار می‌سازد، در این راستا می‌توان از پیشنهاد وزارت نیرو در خصوص درج بند« و» تبصره «19» در قانون برنامه دوم توسعه جمهوری اسلامی ایران بعنوان اولین گام اساسی درضرورت مدیریت مصرف انرژی در کشور نام برد و در پی آن تصویب آیین‌نامه‌های اجرایی مربوط به آن و وجود قوانینی در برنامه‌های سوم و چهارم و پنجم توسعه اجتماعی و اقتصادی جمهوری اسلامی ایران موید این نکته است.

معاونت امور انرژی وزارت نیرو نیز بر اساس همین قانون و با هدف منطقی کردن مصرف انرژی در همه بخشهای انرژی بر کشور برنامه‌ریزی گسترده‌ای را از سال 1375 آغاز کرد. دفتر بهینه‌سازی مصرف انرژی درمعاونت امور انرژی توانست در کلیه زمینه‌های پیش‌ بینی شده در قانون، برنامه‌ریزی‌های لازم را به انجام رسانده و فعالیت‌ها را آغاز نماید.اجرای بخشی از این فعالیتها از فروردین 1375، با تأسیس سازمان بهره‌‌وری انرژی (سابا) به این سازمان واگذار شد و این سازمان اقدامات خود را در محورهای اصلی: آموزش و آگاهسازی، مدیریت انرژی و بار و بازیافت انرژی در صنایع و کشور آغاز نمود. دراساسنامه سابا مواردی بعنوان محور فعالیتهای این سازمان درراستای مدیریت مصرف انرژی در کشور بشرح ذیل پیش بینی شده است:

توسعه مدیریت انرژی به منظور استفاده کارآمد و بهینه از منابع انرژی از طریق انجام مطالعات، تحقیق و توسعه،آموزش و آگاهسازی،انتشارات،طراحی، مشاوره و اطلاع رسانی ، مدیریت ساخت و اجرا، حمایت‌های فنی و اقتصادی و ظرفیت‌سازی به ویژه در بخشهای غیردولتی